Τρίτη, 8 Μαρτίου 2016

Επιβεβλημένη !!!!

Η Συγκρότηση  
«Της μεγάλης σοσιαλιστικής παράταξης» «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση και Δικαιοσύνη», αυτή είναι η προοδευτική λύση για την έξοδο από την κρίση», σύμφωνα με όσα τονίζει στο thecaller.gr, στο περιθώριο του debate της Κεντροαριστεράς ο επικεφαλής της «Αριστερής Πρωτοβουλίας» και ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παναγιωτακόπουλος.
Ο κ. Παναγιωτακόπουλος σχολιάζει σχετικά με τις ζυμώσεις, που λαμβάνουν χώρα στην Κεντροαριστερά, πως «δεν μπορεί κάποιος να πάρει στα σοβαρά μια συζήτηση για την ανασυγκρότηση της προοδευτικής παράταξης, όταν την ίδια στιγμή πέφτει στο τραπέζι – και μάλιστα επιτακτικά – η αναγκαιότητα να συγκυβερνήσει με τον εκπρόσωπο της συντήρησης».
 Παράλληλα, επικρίνει τη διεξαγωγή Συνδιάσκεψης, κάνοντας λόγο για «συνδιάσκεψη καταγραφής παρηκμασμένων μηχανισμών, που δεν έχει κανένα νόημα και δεν απασχολεί παρά μόνο τους ξεπεσμένους βαρόνους άλλων εποχών», αντιπροτείνοντας την «εκκίνηση των πάντων από μηδενική βάση». 
Συνέντευξη στον Κωστή Μοσχολιό Αναφορικά με τα πρόσωπα, που θα στελεχώσουν τη «νέα Κεντροαριστερά», υποστηρίζει πως «δεν είναι θέμα προσώπων, αλλά πολιτικών», ενώ σπεύδει να διευκρινίσει πως «η βάση της προσπάθειας αυτής πρέπει και επιβάλλεται να είναι η προοδευτική βάση του άλλοτε ΠΑΣΟΚ που απέχει έτη φωτός από τις μονεταριστικές και νεοφιλελεύθερες ομάδες που αναίρεσαν το σοσιαλιστικό χαρακτήρα του κινήματος». Εξάλλου ο κ. Παναγιωτακόπουλος διαμηνύει σε όλους τους τόνους πως «ο κύκλος της πολιτικής παρουσίας για κάποιους έχει κλείσει», επισημαίνοντας ότι «η πολιτική δεν είναι επάγγελμα, αλλά προσφορά» και πως «η νέα προσπάθεια θέλει νέους ανθρώπους, νέους φορείς ιδεών και νέες αντιλήψεις έξω από κομματικούς σωλήνες και συμφωνίες κορυφής, στην κοινωνία και στις διεργασίες της» 
Πώς κρίνετε την πρωτοβουλία της Φώφης Γεννηματά για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς;
 Πιστεύετε πως μπορεί να ενωθεί αυτός ο κατακερματισμένος χώρος και να δημιουργηθεί μια μεγάλη προοδευτική παράταξη;
 «Η συγκρότηση και πάλι της μεγάλης δημοκρατικής και σοσιαλιστικής παράταξης δεν είναι απλά κάτι που πρέπει να γίνει, αλλά είναι η ικανή, αναγκαία και ιστορικά επιβεβλημένη συνθήκη για την ανατροπή της πορείας εξαθλίωσης της χώρας. 
Για να γίνει όμως αυτό δεν αρκεί να το λες, ούτε βέβαια να το αντιμετωπίζεις με τη λογική ενός συναρμολογούμενου παιχνιδιού, που αν κολλήσεις τα κομμάτια του θα το έχεις ολόκληρο μπροστά σου. 
Στην πολιτική ένα κι ένα δεν κάνουν πάντα δύο.
 Είναι άλλο οι εκλογικές συνεργασίες, άλλο η αγωνία της πολιτικής επιβίωσης ορισμένων και άλλο η συγκρότηση μιας πραγματικά προοδευτικής παράταξης, που δεν θα εκλιπαρεί για κυβερνητικές συνεργασίες, δεν θα κλείνει το μάτι στη συντήρηση, δεν θα κλείνει τα αυτιά στην κραυγή της κοινωνίας.
 Αντιλαμβάνεστε ότι δεν μπορεί κάποιος να πάρει στα σοβαρά μια συζήτηση για την ανασυγκρότηση της προοδευτικής παράταξης, όταν την ίδια στιγμή πέφτει στο τραπέζι – και μάλιστα επιτακτικά – η αναγκαιότητα να συγκυβερνήσει με τον εκπρόσωπο της συντήρησης, να ταυτιστεί, δηλαδή, σε επίπεδο εφαρμοσμένης πολιτικής με τον αντίπαλο της. 
Αν δεν αναλυθούν οι αιτίες της απαξίωσης της προοδευτικής παράταξης, αν δεν γίνουν αντιληπτά τα πολιτικά λάθη της προηγούμενης περιόδου, αν δεν απευθυνθούμε στην κοινωνία και όχι μόνο σε ηγετικές ομάδες του 3 με 4 %, αν δεν ξεκαθαρίσουμε το πολιτικό πρόσημο της όποιας προσπάθειας και αν δεν συγκροτήσουμε πρόταση διεξόδου με προοπτική , όραμα και ρεαλισμό τότε θα επανέρχονται λογικές τύπου «58», «ΕΛΙΑΣ» κ.τ.λ.». 
 Η Συνδιάσκεψη θα βοηθήσει ή μήπως έπρεπε να διεξαχθεί ένα Ιδρυτικό Συνέδριο από το μηδέν; 
 «Συνδιάσκεψη καταγραφής παρηκμασμένων μηχανισμών δεν έχει κανένα νόημα και δεν απασχολεί παρά μόνο τους ξεπεσμένους βαρόνους άλλων εποχών. 
Τα πάντα πρέπει να ξεκινήσουν από μηδενική βάση , με μόνο πολιτικά προαπαιτούμενα και αφού έχει προηγηθεί μια πραγματικά μεγάλη συζήτηση στη βάση, στον κόσμο που παραμένει απογοητευμένος και κουρασμένος από τις προδοσίες , τις ήττες και τις προσωπικές φιλοδοξίες. 
Αφού προτείνουμε συγκεκριμένο σχέδιο προς όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις , προς όλους τους πολίτες, που δεν προβληματίζονται μόνο για την έξοδο από την κρίση αλλά συνειδητοποιούν και ψάχνουν και ελπίζουν για την έξοδο από το σύστημα που γεννά την κρίση και κριτική και Διάλογο και Συνεργασία και Κοινή Δράση σε όλα τα καθημερινά μέτωπα πάλης. 
Να δοκιμάσουμε και να προβάλλουμε μια μακρόπνοη και αλληλέγγυα στάση και δημιουργική δράση για μια Ελλάδα ακέραιη και κυρίαρχη, ανεξάρτητη και σοσιαλιστική, για μια κοινωνία ανθρώπινη, χωρίς εκμετάλλευση και δίχως αλλοτρίωση». 
 Ποιο πρέπει να είναι, κατά τη γνώμη σας, το πολιτικό περιεχόμενο και το ιδεολογικό πρόσημο αυτού του νέου εγχειρήματος; «Κεντροαριστερά χωρίς πραγματικά προοδευτικό πρόσημο δεν υπάρχει, προοδευτική παράταξη που συγκυβερνά με τους εκπροσώπους της συντήρησης δεν υπάρχει, Αριστερά που συγκρούεται με την κοινωνία επίσης δεν υπάρχει.
 Όπως δεν υπάρχει προοδευτικό Κέντρο που γλυκοκοιτάζει προς την εξουσία με κάθε αντίτιμο, όπως δεν υπάρχει χώρος για βαρόνους και στρατηγούς μηχανισμών, προσωπικές φιλοδοξίες, μεγαλοϊδεατισμούς και λογικές του «Εγώ».
Για όσους αναρωτηθούν τι σημαίνει προοδευτικό σήμερα θα τους απαντούσα πολύ απλά. 
Η σύγχρονη εκδοχή αυτών που η σημασία τους δεν αλλοιώθηκε ούτε από το χρόνο ούτε από το σκοτάδι της συντήρησης: 
Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση και Δικαιοσύνη». Με ποια πρόσωπα και ποια στελέχη μπορεί να δημιουργηθεί αυτή η «νέα Κεντροαριστερά»;
 Ο Γιώργος Παπανδρέου και το «Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών» μπορούν να συνδράμουν σε αυτή την προσπάθεια; «Δεν είναι θέμα προσώπων αλλά πολιτικών. 
Να συζητήσουμε σοβαρά για τα πέντε μεγάλα ζητήματα που προκύπτουν για τη χώρα από εδώ και στο εξής: 
Τη βαθιά ύφεση, τη νέα φτώχεια, την υποχώρηση της Δημοκρατίας, το έλλειμμα λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας και βεβαίως, ποιες πολιτικές δυνάμεις θα οδηγήσουν στην έξοδο από την κρίση και την κηδεμονία. 
Οι απαντήσεις και οι συμφωνίες σε αυτά τα πέντε κυρίαρχα θέματα μπορούν να αποτελέσουν τη βάση πάνω στην οποία οφείλουμε να χτίσουμε το νέο.
 Η βάση της προσπάθειας αυτής πρέπει και επιβάλλεται να είναι η προοδευτική βάση του άλλοτε ΠΑΣΟΚ που απέχει έτη φωτός από τις μονεταριστικές και νεοφιλελεύθερες ομάδες που αναίρεσαν το σοσιαλιστικό χαρακτήρα του κινήματος». Εκτιμάτε ότι η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη εντάσσεται στις διεργασίες για τη διαμόρφωση της «νέας Κεντροαριστεράς»; «Τι σχέση μπορούν να έχουν με την προοδευτική και σοσιαλιστική παράταξη πολιτικές φιγούρες που πουλούν τη γραφικότητα τους και τις διασυνδέσεις τους με τα κέντρα λήψης των ουσιαστικών αποφάσεων, που στηρίζουν μια και μόνη λογική διαχείρισης της κρίσης και αυτοαναγορεύονται σε ρόλο ρυθμιστή του πολιτικού συστήματος; 
Ο κ.Λεβέντης και το «κόμμα του» είναι παράγωγο της κρίσης και του αδιεξόδου, όχι μέρος του παζλ που θα οδηγήσει σε προοδευτικές λύσεις». Το Ποτάμι και τα στελέχη του, ορισμένα εκ των οποίων έχουν μια «προτίμηση» στη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, αποτελούν καταλύτη στη συγκρότηση της μεγάλης προοδευτικής παράταξης; «Θα επαναλάβω ότι μια τέτοια πρωτοβουλία αφορά όλους όσους μπορούν να αντιληφθούν ότι η συγκρότηση, και πάλι, της μεγάλης δημοκρατικής και σοσιαλιστικής παράταξης δεν είναι κάτι που πρέπει να γίνει, αλλά η ικανή, αναγκαία και ιστορικά επιβεβλημένη συνθήκη για την ανατροπή της πορείας εξαθλίωσης της χώρας. 
Για αυτό επιμένω πως όσοι κατανοούν την κρισιμότητα των στιγμών δεν μπορούν ούτε να κρύβονται, ούτε να επιλέγουν το παρασκήνιο.
 Οφείλουν να δηλώσουν “παρών”, σε έναν κρίσιμο και σημαντικό αγώνα, σε μια μοναδικά ιστορική στιγμή. 
Το οφείλουν και το οφείλουμε όλοι μας, στους αγώνες του λαού μας, που δεν μπορεί να ευτελίζονται και να συκοφαντούνται από πολιτικούς και παρατρεχάμενους που είναι επικίνδυνοι για το λαό και τη χώρα». 
 Στην πρόσφατη εκδήλωση της «Αριστερής Πρωτοβουλίας» υποστηρίξατε, πως «η νέα προσπάθεια θέλει νέους ανθρώπους, που είναι έξω από κομματικούς σωλήνες και συμφωνίες κορυφής».
 Θεωρείτε πως για κάποιους έχει κλείσει ο «κύκλος»; 
Μπορούν να αναλάβουν οι νέοι ένα τόσο «βαρύ φορτίο»; «Πρέπει επιτέλους να γίνει αποδεκτό το αυτονόητο. 
Η κρίση και η πολιτική ήττα στιγμάτισαν ένα μεγάλος μέρος του άλλοτε πολιτικού προσωπικού του χώρου. 
Το στιγμάτισαν με τέτοιο τρόπο που δίκαια ή άδικα το κάνανε εχθρικό με την κοινωνία και άρα αναποτελεσματικό. 
 Η νέα προσπάθεια θέλει νέους ανθρώπους και υπάρχουν, νέους φορείς ιδεών και υπάρχουν, νέες αντιλήψεις και υπάρχουν, έξω από κομματικούς σωλήνες και συμφωνίες κορυφής, στην κοινωνία και στις διεργασίες της. 
Όσο χρήσιμη και αναγκαία είναι η πολιτική εμπειρία και οι δυνατότητες του καθενός, τόσο χρήσιμο και αναγκαίο είναι να αντιληφθούν όλοι ότι ο κύκλος της πολιτικής παρουσίας κλείνει κάποια στιγμή, ότι η πολιτική δεν είναι επάγγελμα αλλά προσφορά, ότι η χρησιμότητα του καθενός κρίνεται καθημερινά και στην πράξη. 
 Για να αντιστρέψω κάπως το ερώτημα:
 Τα πρόσωπα που υπηρετούν τις πολιτικές της κρίσης, μπορούν και είναι δυνατόν να εκφράσουν τις νέες κοινωνικές ισορροπίες που δημιούργησαν αυτές οι πολιτικές;».
πηγή:thecaller.gr:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου